مه بانگ

مه بانگ چیست؟

از لحظه‌ای که ذرات بنیادی شکل‌دهنده جهان ما در 7/13 میلیارد سال پیش در انفجار بزرگ پدیدار شدند، گوهر هستی‌شان با انتظام شگفتی قوام‌یافته بود که هم ضامن دوام و بقای آنها بود و هم پیوسته اشکال نوظهوری را در دل جهان می‌آفرید.

هستی یعنی نظم، قاعده – قانون!
سازوکارهای همهٔ عناصر و اجزاء بزرگ و کوچک جهان امروز با همه اشکال رنگارنگ و گوناگونی که دارند همه‌وهمه در قالب هندسه ثابت عملکرد نیروهای چهارگانه و شماری از ثابت‌های جهانی چون سرعت ثابت نور و ثابت کوانتومی پلانک است: نیروی گرانشی، نیروی الکترومغناطیسی، نیروی هسته‌ای قوی و نیروی هسته‌ای ضعیف .
از سحابی‌های هیدروژنی تا ستارگان غول‌پیکری که عناصر سنگینی چون آهن و کربن را در دل خود می‌پرورانند؛ و تا منظومه‌های خورشیدی و کهکشان‌هایی که هریک بیش از صد میلیارد ستاره چون خورشید را در دل دارند؛ و با هم جهانی به گستردگی 93 میلیارد سال نوری را شکل می‌دهند؛ و از تک‌یاخته‌ها و میکروارگانیسم‌ها گرفته تا گیاهان، ماهی‌ها، خزنده‌ها، پرنده‌ها و بالاخره محیط‌زیستی که چون رویانی، انسان را متولد می‌سازد،اینها همه‌وهمه محصول ساختار هماهنگ، یکپارچه، فراگیر و ثابت هندسه نیروهایی است که ما و دنیای ما را سرپا و استوار نگه‌داشتن‌اند.
همه عناصر موجود در بدن ما دقیقاً همان‌هایی هستند که از انفجار مه‌بانگ و در همان لحظه‌های نخستین پدیدار شدند؛ و ویژگی‌های رفتاری و نظم و انتظام عملکرد آنها نیز همان است که بود.
اگر این ثبات نبود، هیدروژن و هلیوم و بعدها عناصر سنگین‌تری چون کربن که سنگ بنای حیات است هرگز به وجود نمی‌آمدند – در نتیجه نه منظومه شمسی شکل می‌گرفت و نه موجودات زنده پیدا می‌شدند.
آن انتظام زیستی که ما را در دامن خود پرورانید و به ما زندگی بخشید درست همان انتظام مه‌بانگ است.
شادابی و نشاطی که ماهی‌ها و پرستوها و سنجاقک‌ها در بهشت خود احساس می‌کنند، پاداشی است که به دلیل هماهنگی با نظم ساختار فیزیولوژیکی محیط‌زیست دریافت می‌کنند.
نظام حاکم بر آب‌وخاک و هوا و کوه و صحرا، همان نظام مه‌بانگ است. رمز بقای ما احترام به محیط‌زیست و قواعد و قوانینی است که ما را آفریده. کم‌ترین غفلت از محیط‌زیست یعنی نابودی خود ما.
محیط‌زیست زمین مادر ما است. هرچه بیشتر حرمت و قداست محیط‌زیست و قوانین دستگاه آفرینش را پاس بداریم، بیشتر از موهبت خوشبختی برخوردار خواهیم شد.
از منظر ادیان، این نظم کیهانی، قدسی و ازلی است؛ و همه جهانیان، با ایفای دقیق نقش و مأموریت خود، هماواز و هماهنگ، در اوج زیبایی و شکوه، در حقیقت سمفونی ستایش پروردگار را می‌نوازند.

مه‌بانگ: بانگ اندیشه، بانگ خوشبختی!

درباره‌ی malayeri

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *